choroby róż i rododendronów


RÓŻE

Czarna plamistość

czarna plamistość
czarna plamistość

  Jedna z najgroźniejszych chorób róży. Objawami tej choroby są początkowo jasnobrązowe, czerniejące plamy na liściach. Porażone liście żółkną i opadają. Na odmianach wrażliwych, w drugiej połowie lata może już wcale nie być liści. Przed nadejściem jesieni krzew wytwarza nowe liście, w wyniku czego zimą łatwiej przemarza.

Należy starać się uprawiać odmiany odporne, a wrażliwe otoczyć staranną ochroną. Nie powinno się podlewać roślin w pochmurne i deszczowe dni. Trzeba usuwać opadłe liście i porażone pędy. Ochronę chemiczną powinno rozpocząć się już w czerwcu.

Rdza róży

  Objawy są zauważalne głównie na dolnej stronie liścia, w postaci pomarańczowych skupień zarodników .Na górnej stronie liści pojawiają się żółte plamki. Po kilku tygodniach pomarańczowe skupienia zmieniają barwę na brunatną, a później na czarną. Porażone liście deformują się i opadają. W przypadku róż uprawianych w gruncie mogą być widoczne już w kwietniu lub na początku maja. Sprawcą jest grzyb Phragmidium mucronatum. Zimuje on w postaci grzybni w pędach lub w postaci zarodników przetrwalnikowych w opadłych liściach.

Zapobieganie:

- sadzić odmiany odporne

- regularne cięcie i prześwietlanie krzewu;

- rośliny podlewać rano

- chore części roślin usuwać i niszczyć

Porażone rośliny opryskać preparatem grzybobójczym

Szara pleśń

  Objawy mogą się pojawiać na wszystkich nadziemnych częściach roślin. Na kwiatach, na powierzchniach zewnętrznych płatków korony, pojawiają się drobne, wodniste plamy, które szybko powiększają swoją powierzchnię. Na porażonych tkankach pojawia się obfity, szary nalot. Choroba atakuje pędy po cięciu lub zbieraniu kwiatów. Niekontrolowany rozwój choroby może doprowadzić do zamarcia całej rośliny. Należy unikać zraszania roślin wieczorem, gdyż pozostawiając mokre rośliny na noc, stwarza się idealne warunki do rozwoju grzyba.

Zamieranie pędów

zamieranie pędów
zamieranie pędów

  Brązowe plamy nekrotyczne przesuwające się od miejsca zranienia pędu ku podstawie rośliny. Mogą zasychać pojedyncze pędy a nawet całe rośliny. Czasem nekroza zatrzymuje się w miejscu rozwidlenia łodygi. Choroba szczególnie silnie rozwija się podczas wilgotnej pogody, po gradobiciu oraz mroźnych zimach.
Przyczyną jest kompleks grzybów, w skład którego wchodzi min. patogen Botritis cinerea wywołujący szarą pleśń.

Mączniak rzekomy

 Czerwonawe plamy, nalot na spodniej stronie liścia, objawy bywają mylone z czarną plamistością róży. 

Mączniak prawdziwy

mączniak prawdziwy
mączniak prawdziwy

 Jedna z najczęściej występujących chorób pochodzenia grzybowego na róży. Pierwsze objawy  w postaci charakterystycznego, białego nalotu pojawiają się w maju. Porażone liście są zdeformowane, a ich brzegi lekko zwijają się ku dołowi. Krzewy róż są najbardziej narażone w okresie intensywnego wzrostu. Gdy choroba wystąpi w dużym nasileniu, może dojść do zahamowania kwitnienia i opadania liści. Porażone rośliny słabiej przezimowują. Opadłe liście trzeba zgrabić, a następnie spalić. Przy dużym nasileniu objawów powinno się wycinać porażone pędy. Patogen zimuje w pąkach i na gałązkach w postaci grzybni i otoczni. Rośliny należy opryskać środkiem chemicznym.

 

RODODENDRONY

Fytoftoroza

fytoftoroza
fytoftoroza

  Najgroźniejsza choroba różaneczników.

Istotną sprawą jest obserwacja krzewów, ponieważ objawy mogą pojawiać się na wszystkich częściach roślin. Na korzeniach tworzą się jasnobrązowe, szybko ciemniejące plamy. Na łodygach również pojawiają się nieregularne brązowe plamy.

Jeśli zdrapiemy zewnętrzną warstwę kory, pod spodem, zamiast zdrowych jasnych tkanek, widać czerwonobrunatne wnętrze łodygi. Porażone rośliny przestają rosnąć. Ich liście stają się jasnozielone lub szarawe, a następnie zwijają się łódeczkowato wzdłuż nerwu głównego i pozostają na roślinie. Początkowo zmiany chorobowe na liściach występują na jednym lub dwóch pędach, ale w ciągu kilku tygodni mogą objąć całą roślinę.

Choroba występuje również na wielu roślinach iglastych, liściastych i wrzosowatych, dlatego łatwo się rozprzestrzenia (już w temperaturach powyżej 10oC), zwłaszcza przy wysokiej wilgotności powietrza.

Źródłem choroby mogą być również pozostawione resztki roślin, zbiorniki wody. Rozwojowi grzybów z rodzaju Phytophtora sprzyja podłoże o dużej zawartości substancji organicznej, szczególnie torf. Pewną pomocą może być dodanie do podłoża dobrze kompostowanej kory. Porażonej rośliny nie można już skutecznie wyleczyć, chore krzewy najlepiej usunąć, zaś te rosnące obok profilaktycznie opryskać

Mączniak prawdziwy

mączniak prawdziwy
mączniak prawdziwy

  Choroba występuje na liściach azalii, różaneczników, zazwyczaj od lipca do jesieni. Na liściach pojawia się charakterystyczny biały, mączysty nalot, początkowo w postaci niewielkich plam. Grzyb rozrasta się szybko i może wkrótce pokrywać prawie całą powierzchnię liści (na niektórych odmianach również na spodniej stronie). Zdarza się, że infekuje również młode pędy, zwłaszcza roślin rosnących w miejscach zacienionych. Po zauważeniu pierwszych objawów choroby należy wykonać opryski. Zabiegi powtarzać kilkakrotnie w sezonie, co 10-14 dni. Porażone części rośliny trzeba wycinać i palić.

Szara pleśń

szara pleśń
szara pleśń

  Choroba występuje powszechnie praktycznie na wszystkich roślinach. Może ona powodować zamieranie tworzących się paków kwiatowych, plamistość kwiatów i zamieranie wierzchołków kwiatów. Na porażonych organach roślinnych widoczny jest szary nalot. Choroba może się rozwijać w temperaturach od kilku do ponad 30o. Niezbędna jest jej jednak wysoka wilgotność powietrza. Dlatego należy unikać nadmiernego zagęszczenia roślin uniemożliwiającego przewietrzanie.

Powłocznik azaliowy

powłocznik azaliowy
powłocznik azaliowy

 Choroba coraz częściej pojawiającą się na azalii, kalmii, modrzewnicy. Objawia się twardymi,guzowatymi zgrubieniami na liściach. Porażone łodygi ulegają deformacji, a paki kwiatowe rozwijają się tylko częściowo.

Chore łodygi i liście należy wycinać i palić.