Ogród francuski (formalny)


  Ogród w stylu formalnym (nazywany niekiedy ogrodem francuskim) to wariant dla wielbicieli porządku, ładu, elegancji i symetrii.

Styl formalny można  scharakteryzować jako dążenie do poskromienia natury, ujęcie jej w ściśle zaplanowany przez człowieka kształt i formę.

Wyznacznikiem  jest symetria, rytm oraz wyraźnie podkreślone granice. Dominują kąty proste oraz wyraźne osie (przeważnie wyznaczają je ścieżki), prowadzące do głównego punktu ogrodu (może to być fontanna, zegar słoneczny, rzeźba lub poidełko dla ptaków).

Rabaty kwiatowe, o regularnych,  geometrycznych kształtach, są wyraźnie oddzielone od trawników, a te z kolei ograniczone przystrzyżonymi, niskimi żywopłotami.

 Charakterystyczne jest również symetryczne rozmieszczenie elementów dekoracyjnych po obu stronach osi np. dwie donice po obu stronach ścieżki lub u wejścia do domu.

Ogród formalny stanowi system połączonych ze sobą, wydzielonych wnętrz o czytelnym układzie kompozycyjnym.

Częstym elementem w ogrodach formalnych są zbiorniki wodne, o wyraźnie zaznaczonych granicach, na przykład kamiennym obrzeżem. Na ogół mają one formę wydłużonego prostokąta biegnącego wzdłuż osi kompozycyjnej, lub okrągłe, często podkreślone fontanną.

 

  Szkielet kompozycji w ogrodzie formalnym powinny stanowić rośliny zimozielone, dobrze znoszące cięcie. Rabaty, otoczone przez niskie strzyżone obwódki wypełniają najczęściej rośliny okrywowe, tworzące barwne wzory geometryczne.

 Ogród formalny to wariant pracochłonny  – obwódki i szpalery muszą być często przycinane a krawędzie trawników oraz żywopłotów powinny zawsze być równe.  

 Decydując się na taki typ ogrodu zastanówmy się też, czy pasuje on do architektury naszego domu.